[EXSH]Hell Risin-On Weekdays

posted on 20 Nov 2012 16:26 by lunglingduo in EXSH

 

 

 

 

 Hell Risin - On Weekdays

       

  โปรไฟล์ตัวละครค่ะ =w=

    จิ้มนี้

 

 

 

     

 

      12.00 pm

    

       จัสตินถอนหายใจอย่างแช่มช้า..   

       เขานั่งกวาดตามองชั้นหนังสือสีเข้มในร้าน  สีของสันปกที่เรียงสลับกันทำให้จัสตินรู้สึกลายตา เขานวดขมับตัวเองเบาๆแล้วหลับตาลง  อาศัยความเงียบภายในร้านช่วยที่อย่างน้อยก็ช่วยทำให้เขาผ่อนคลายสมองลงได้  

       

       ตั้งแต่เช้าแล้วที่ไม่มีลูกค้าเข้ามาเหยียบในร้าน  เขานึกถึงสีหน้าของผู้จัดการเมื่อรู้ว่าหนังสือขายไม่ออกซักเล่ม  ( คงน่ากลัวพิลึก เพราะจัสตินคิดว่ามันเหมือนหมีควายที่กำลังหงุดหงิด ) แต่เพราะข่าวเรื่อง   ‘ Pumpkin head ’   หัวฟักทองเดินได้ที่กำลังแพร่ระบาดไปทั่วนั้นแหละที่ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกกันจนไม่ยอมออกจากบ้าน 

       

       อันที่จริงฮีโร่สาวผมม่วงได้เตือนเรื่องนี้ไว้แก่เขาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

       ประหลาด -- ท่างทางของอีกฝ่ายเล่นทำเอาจัสตินขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเธอซักนิด บางทีมันอาจจะเป็นกลลวงปั่นหัวเขาให้หงุดหงิดเล่น  หาโอกาสแล้วฉวยจัดการ  หรืออาจจะเตือนด้วยความหวังดีจากใจจริง

       วิลเลี่ยนคนนี้คิดว่าเหตุผลข้อหลังช่างใจดีราวกับนางฟ้ากลับมาเกิดเสียจริง ทั้งๆที่เขาพยายามทำตัวเย็นชาใส่เธอมาตลอด  แต่สุดท้ายไม่ว่าเธอจะเตือนอะไร ยังไงมันก็ไม่ต่างกันอยู่ดี  เพราะ จัสติน..  ไม่เคยคิดจะไว้ใครอยู่แล้ว

       และเขาไม่ควรจะยุ่งกับเธอด้วยซ้ำ ..

 

    

 

       “ เฮ้อ ไร้สาระ ทำงานเถอะ “

 

      จัสตินขมวดคิ้วนิดๆแล้วพึมพำกับตัวเอง เขาสะบัดหัวไล่ความคิดเพ้อเจ้อออกไป ยันตัวขึ้นหยิบไม้ปัดฝุ่นออกจากลิ้นชักพลางเดินไปทำความสะอาดชั้นหนังสือให้เรียบร้อย

      

        เอาเถอะ ยังไงวันนี้ก็คงเหมือนเดิม

      

 

 

      

        แอ๊ด..

 

      เสียงเปิดประตูของร้านดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของจัสติน   เขาขมวดคิ้วน้อยๆก่อนจะชะโงกหน้ามองออกไปด้วยความแปลกใจ  

    

      “ สวัสดีจัสติน “

      ต้นเสียงโบกมือทักคนที่ชะโงกหน้าออกมา จัสตินรู้สึกโล่งใจนิดๆที่คนมาใหม่ไม่ใช่ผู้จัดการหน้าหมีควายคนนั้น

    

       อ่าใช่.. นั่น คือเลโอ – เพื่อนพนักงานร่วมร้านของจัสติน

       ผมสีบลอนด์ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงราวกับไม่เคยหวีมาก่อน  ประกอบกับหนวดเครา ยิ่งทำเลโอดูเหมือนคุณลุงอายุ 35 –จัสตินคิดแบบนั้น  แต่เจ้าตัวก็ปฎิเสธราวกับเรื่องใหญ่โตว่ามันเป็นสไตล์ของเขา แถมยังอ้างว่าแฟนสาวของเขาก็ชอบหนุ่มเซอร์ๆมากเสียด้วย

    

       “ ไงๆ สวัสดีจัสติน “    อีกฝ่ายฉีกยิ้มกว้าง  ทวนคำพูดตัวเองซ้ำอีกรอบด้วยน้ำเสียงอันสดใส เขาแย่งไม้ปัดฝุ่นมาจากมือจัสตินพลางแกว่งเล่นราวกับควงคทา   “ ฉันมาเฝ้าร้านแทนนายแล้ว ดีใจหรือเปล่า “

     

      เลโอเป็นคนขี้เล่น อารมณ์ดีแทบจะตลอดเวลา แต่ออกจะขี้โวยวายและชอบพูดเสียงดังไปหน่อย จัสตินประเมินจากสายตาตนเองว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่พอคุยด้วยได้ ซึ่งต่างกับ วิลล่า พนักงานสาวในร้านที่จัสตินอยากจะเอาท่อแป๊ปตีหัวให้หลุดออกไปนอกโลกซะ

     

      “ สวัสดีเลโอ  “   จัสตินตอบกลับแล้วมองนิ่งๆ   “ ไปทานข้าวนะ .... ฝากทำความสะอาดต่อด้วย “ 

    

       พูดจบเจ้าตัวก็รีบคว้าเสื้อคลุมหนาที่กองอยู่หลังเคาเตอร์ขึ้นมา เขาเอามือปัดฝุ่นที่ติดอยู่  จากนั้นก็รีบสาวเท้าเร็วๆมุ่งหน้าไปยังประตูทางออกของร้าน         

 

 

      “ เฮ้ยๆ ! นายจะรีบไปแล้วหรอ ฟังฉันก่อนสิ “

     

       เขาเลิกคิ้วนิดๆ  

       “  มีอะไรหรอ ...  ? “    

     จัสตินพูดตอบพลางเดินออกไปนอกร้าน  โดยไม่สนใจว่าเลโอจะมีธุระสำคัญหรือไม่ – เขาเป็นห่วงสุขภาพท้องของตัวเองมากกว่า  นั่นเพราะเขาสาบานได้ว่าได้ยินเสียงกระเพาะร้องโครกครากมาเป็นรอบที่ล้านแล้ว

    

      

      “ เอ่อ.... “  เลโอชะงักมือลงก่อนจะเกาหัวแกรกๆด้วยความสงสัยว่าอีกฝ่ายจะรีบอะไรหนักหนา

 

     “  คงจะหิวสินะ .. งั้น.... ระวังพัมกิ้นเฮดด้วย ! อ่อ.. แล้วถ้าเจอ วิลล่า อย่าลืมตามกลับมาทำงานด้วยล่ะ “

       .

       .

       .

 

      วิลล่า ..

      

      จัสตินเหยียดยิ้มอย่างดูแคลน   เขาเหลือบสายตาไปมองด้านหลังหน่อยๆ  

      

      “ อืม......“

 

 

--------

  

         กึก..... 

   

        ฝีเท้าของจัสตินหยุดชะงักลงอย่างไม่ทราบสาเหตุ เพียงแต่ว่าเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง – อะไรที่ไม่ปกติ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มหรี่มองตรงไปยังถนนตรงหัวมุมที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

       

       นั่น...   พัมกิ้นเฮด

       

        กับร่างของเธอ-- วิลล่า ..

 

        เลือดเนื้อร้อนระอุถูกกระซวกเปิดแผลกายจนเหวอะหวะ โลหิตสีแดงฉานไหลเจิ่งนองเต็มพ้นราวกับมหาสมุทร  

        เขาได้ยินเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือ   และได้กลิ่นความกลัว ความผวาหวั่น ของวิลล่า 

 

      

         จัสตินยิ้มกริ่ม

 

 

         

         และเขาก็รีบเดินผ่านไป -- เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

--------

 

 

        19.00 pm

 

        จัสตินถอนหายใจอย่างแช่มช้า..

        เขาเหลือบมองเลโอที่ยืนกระสับกระส่ายอยู่ในร้าน  เท่าที่เขานับจำนวนได้ เลโอเดินวนเป็นวงกลมมาไม่ต่ำกว่าสิบรอบแล้ว

       “ ฉันกำลังจะบ้าตาย !!!  นายว่าเธอหายไปไหนน่ะ “

       หลังจากที่เงียบไปนาน เลโอก็เริ่มเปิดบทสนทนาขึ้นด้วยการระเบิดอารมณ์ใส่จัสติน  เขาเอามือกุมหัวตัวเอง สีหน้าของเลโอไม่สู้ดีนักเมื่อรู้ว่าวิลล่าหายจากร้านไปตั้งแต่เช้ายันค่ำ และจนป่านนี้ก็ยังไม่มีวี่แววว่าอีกฝ่ายจะกลับมา

       “ หรือว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธอ ไม่สิ เธออาจจะโดนพัมกิ้นเฮดฆ่าไปแล้ว ! “

        โวยวายเสร็จเลโอหันขวับมามองที่เขา โดยหวังว่าจะมีคำพูดออกจากปากจัสตินเพื่อให้ตนเองสบายใจขึ้น 

 

        แต่ก็ไม่...

        จัสตินยังคงนั่งนิ่งอยู่หลังเคาเตอร์ไม้ ในมือถือแก้วโกโก้เย็นชืดที่ตั้งแต่บ่ายเขายังไม่ได้ทานซักจิบ

        “ ไม่รู้สิ “  เขาแสร้งตีหน้าซื่อ  “ บางทีวิลล่าอาจจะ......ไม่สบายก็ได้  พรุ่งนี้ถ้า โชคดี เธออาจจะกลับมาทำงาน “

  

       “ งั้นหรอ.. “  เลโอถอนหายใจ เขาตอบอย่างไม่มั่นใจนัก  “ แต่เธอน่าจะโทรบอกฉันซักนิด.. “

 

      “ แฟนนายคงไม่อยากให้นายเป็นห่วง...  เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอ “

     

      “ รอ... ? “

       

      “ ใช่ .... “

      

 

        “  เอ่อ.. ฉันก็ว่าคงต้องเป็นแบบนั้น .. “

       

       

         จัสตินลอบแสยะยิ้ม .. พลางจิบโกโก้อย่างช้าๆ

 

        “ อืม.. แบบนั้น่ะ ดีแล้ว “

 

 

End.

 

 ________________________________________________________________

 

 

แง้ง เลทแล้วเลทอีกค่ะ ;w; //กราบสต๊าฟงามๆ

จะเห็นว่ากลางๆเริ่มสั้นแล้ว เพราะรีบมาก

สรุปว่าพี่จัสตินปล่อยให้วิลล่า แฟนเลโอตาย เพราะว่าจัสตินเกลียดเธอ orz

แอบเขียนถึงจูดี้นิดนึงด้วย //กราบแฝด มีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วย

 

//วิ่งไปสอบและปั่นงานต่อ 

Comment

Comment:

Tweet

อื้อหือ สมกับเป็นตัวร้ายจริงๆ นิ่งดูดายปล่อยให้คนที่เหม็นขี้หน้าโดนกระซวก = =+
แต่ว่าถ้าเกิดเป็นเสียงจูดี้ร้องขึ้นมาล่ะจัสติน? หึหึหึหึึหึหึ
จัสๆ ช่างเลือดเย็นยิ่งนัก ทั้งกับจูดี้ที่น่ารักและกับวิลล่า เลโอเอ้ย ทำใจล่วงหน้าเถอะ แต่จัสๆ ก็เท่นะ ไอ้ความเลือดเย็นนั่นแหละ ขอเรียกจัสตินว่า จัสๆ นะ/โดนตรบ

#6 By FIEPun on 2012-12-07 09:46

[Checked]

#5 By EXTEEN SUPERHEROES on 2012-12-06 20:32

จ..จัสตินคุง...
ก..ก๊าวจัง ช..ชอบ  /ห่ะ
นิสัยแบบนี้ฟินจังเลย<3
//ปลิ้มมมมม  
//เอาฟซ.ไปฝากไว้เป็นศิษย์ #ผิด      

#4 By Se.ChoU on 2012-12-05 11:45

พี่เห็บบบ
อ่านแล้วมันแอบจูดี้เห็บ /อวย
พี่เห็บปล่อยผู้สาวตายไปต่อหน้า สมเป็นวิลเลี่ยนจริงๆ

#3 By +tUai+ on 2012-12-01 15:24

''แอบเขียนถึงจูดี้นิดนึงด้วย //กราบแฝด มีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยด้วย''
ผิด...ผิดที่ฉันไม่ดีพอให้เธอใส่จายยยยยย /เสี่ยวสะเด็ด
จูดี้ผมสีชมพูเข้ม บ่ใช่สีม่วงเน้! แต่ไม่เป็นไรหรอก คือๆกันน่ะ /อ้าว
''ช่างใจดีราวกับนางฟ้ากลับมาเกิดเสียจริง''
อ๊ายย เขิน เขินนนน เขินนนนน
/ตีๆๆพี่หมาแก้เขิน
ฟืด...พี่หมายังคงความเลวเหมือนเดิม ชอบจุง #หือ #นู๋เป็นMค่ะ(?)
...ดีแล้วๆ ปล่อยให้แฟนคนอื่นตายแต่ห้ามปล่อยให้จูดี้ตายนะพี่หมาา เราต้องแต่งงานกัน /พอเถอะ

#2 By R-M-J on 2012-11-30 22:16

"จัสตินอยากจะเอาท่อแป๊ปตีหัวให้หลุดออกไปนอกโลกซะ" <<ความในใจของพี่จัสต์ช่างโหดยิ่งนัก /สั่ล #ชอบ #หืม

ปล.เปลี่ยนจากวิลล่า เป็น วิลลี่(วิลเลียม) ก็น่าเอาท่อแป๊บฟาดหัวอยู่เหมือนกันนะ #สงสัยจะเป็นอาถรรพ์ของชื่อ #เปล่าเลย #ลูกแกทำตัวเองล้วนๆ #ก่อกวนเค้าไปทั่ว
ปล2.พี่จัสต์แอบคิดถึงจูดี้อ่ะเด้ๆๆๆ *แซว* #โดนกัด

#1 By RACK666 on 2012-11-28 01:28