[BONE] EVENT I PART II : Strange Night

posted on 24 Apr 2014 21:58 by lunglingduo in BONE
 
 
 
 
 
 
.
.
.
.
.
 
 
' Strange Night '
 
 
 
 
 
ไฟดับ
 
แถมเรือยังโคลงเคลง
 
ครูซป่ายมือไปมาในอากาศ  เขาเดินเซไปมา พยายามหาที่จับไว้
 
 
 
 
.. ฟึ่บ! ..
 
 
นั่นอะไร ?

 
สัญชาติญาณบอกให้ครูซรีบชักขาหนี
 
มีอะไรบางอย่างวิ่งเฉียดขาไป บางอย่างที่นุ่มๆแต่เขามองไม่เห็น
 
 
 
ความมืดและสิ่งลึกลับไม่ได้ทำให้ครูซกลัวคนเดียว
 
มีชายแปลกหน้าเดินเข้ามาหาเขา แล้วเล่าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้น
 
ทั้ง 12 คนที่อยู่ในบริเวณนั้นก็รู้สึกแบบเดียวกัน
 
พวกเขาจึงพูดคุยกันอยู่ครู่นึง
 
ก่อนจะตัดสินใจกันว่าจะคลำหาทางเปิดไฟดู
 
.
.
.
 
 
.
 
 
ปั้ก!
 
ครูซสะดุ้งนิดหน่อย
 
ความมืดทำให้มีผู้โชคร้ายคนนึงไปเตะขาโต๊ะเข้า
 
.
.
.
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 

ผ่านไปซักพัก ในที่สุดก็หาทางเปิดไฟได้
 
แสงสว่างกลับมาแล้ว ครูซหยี่ตาไปครู่นึง
 
แต่ความสงสัยเรื่องสิ่งลึกลับก็ยังไม่หายไป
 
ทุกคนตัดสินใจเดินหาดูอีกรอบ
 
 

"..เมื่อกี้มันอะไรก็ไม่รู้เนอะครับ เหมือนจะอยู่ใต้โต๊ะเลย"

ชายอีกคนที่ไม่ใช่คนเล่าเรืองพูดขึ้นมา

"ลองมองหากันไหมครับ?"

เขาพูดพลางค่อยๆชะเง้อดูใต้โต๊ะ

.
.
.
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กระต่าย.. ?
 
ครูซมองสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆอย่างแปลกใจ
 
ชักไม่แน่ใจว่าอโทรพอสให้พาสัตว์เลี้ยงขึ้นได้ด้วย
 
พวกเขาจ้องมัน 
 
แต่มันไม่สนใจเขา
 
เจ้าตัวปุกปุยสีขาวกระโดดไปกัดผ้าปูโต๊ะ เคี้ยวหยับๆเหมือนเป็นอาหารโปรด
 
 
 
ทุกคนรีบเข้าไปมองใกล้ๆ แปลกใจกับพฤติกรรมประหลาดๆของกระต่ายตัวน้อย
 
แล้วชายที่ก้มลงสำรวจใต้โต๊ะก็ขออาสาเข้าไปจัดการให้
 
เขาค่อยๆใช้มือเขย่าและดึงผ้าปูโต๊ะออกมา 
 
.
.
.
 
.
 
 
 
ปั้ก !

 
มีผู้โชคร้ายเพิ่มขึ้นอีกรายแล้ว
 
กระต่ายตัวแสบกลับถีบชายที่พยายามดึงผ้าปูโต๊ะออก
 
แล้วกระโดดหนีไปหลบใต้โต๊ะอีกรอบด้วยความตกใจ
 
 
 
ไม่มีใครออกความเห็น
 
ครูซมองชายผู้โชคร้ายอย่างเห็นใจ
 
ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครอยากเป็นผู้โชคร้ายอีก
 
พวกเขาเลยตัดสินใจที่จะเมินเจ้าตัวปุกปุยสีขาว
 
 
 
มันจ้องพวกเขา 
 
แต่พวกเขาไม่สนใจมัน
 
กระต่ายดูเหมือนจะผิดหวัง มันส่งสายตาอ้อนๆ ทำจมูกยุกยิกใส่อีกครั้ง
 
 

ชายที่โดนกระต่ายถีบยังไม่เข็ด

เขาก้มมองกระต่ายตาสีดำแป๋วอย่างใจอ่อนลง 

พยายามแสดงความเป็นมิตรต่อกระต่าย 

 

ถ้าครูซไม่ตาฝาด เขาเห็นกระต่ายกำลังยิ้ม

เจ้าขนปุกปุยดูท่าจะดีใจ
 
มันกระโดดออกมาจากใต้โต๊ะ แล้วยอมให้ชายผู้รักกระต่ายอุ้มอย่างเต็มใจ
.
.
.
 
.
 

..แกรก..

  เสียงปริศนาดังมาจากประตู ทุกคนหันขวับไปมองอย่างตกใจ

ครูซหรี่ตามอง เขาเห็นเงาสีดำเคลื่อนไหวผ่านกระจกของประตูอยู่ข้างนอก

เงาที่เหมือนจะเป็นคน

 

”มีใครอยู่ตรงนั้นหรือเปล่าครับ?”

 เสียงจากเงานั้นดังขึ้นมา

"อ๊ะ มีผู้โดยสารอยู่ด้านในจริงๆด้วย"

คนที่อยู่ด้านนอกพูดขึ้นแล้วเปิดประตูขึ้นมา

แสงในไฟฉายทำให้ครูซต้องหรี่ตามอง

เขาเห็นใบหน้าชายคนนั้นไม่ชัดนัก

แต่ถ้ามองจากเครื่องแบบก็พอรู้ว่าเป็นพนักงานของเรือ

 

"ขอโทษนะครับ พวกคุณพอจะมีใครเห็นกระต่ายแถวนี้บ้างไหมครับ" 

จบคำพูดของพนักงานอโทรพอส

ทุกคนในห้องหันไปมองเจ้ากระต่ายตัวปัญหา

"มาอยู่นี่เอง! ขอบคุณทุกท่านมากนะครับ"

ครูซขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม 

เจ้าขนปุกปุยสีขาวเป็นของเรืออโทรพอสงั้นหรอ ? 

แต่เหมือนว่าพนักงานจะไม่ได้ใส่ใจกับท่าทีแปลกใจของคนในห้องนัก

เขารีบเดินเข้ามาแล้วอุ้มกระต่ายตัวน้อยขึ้น

"เอ่อ เดี๋ยวผมจะพาทุกท่านกลับไปส่งที่ห้องพักนะครับ

คืนนี้ไม่เหมาะสำหรับการเดินเล่น ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยนะครับ"

พูดจบเขาก็เดินออกไป 

ทิ้งความสงสัยไว้ในทุกคนในห้อง

.

.

.

 

.

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ตอนบอกว่าเห็นกระต่ายกำลังยิ้มนี่ใจหายวาบเลย
ไม่รู้ทำไม sad smile
/คงเพราะบนเรื่อนี่มีอะไรเกินคาดเสมอ
โชคดีที่ปลอดภัยกันดีนะคะ

#2 By Jiseino on 2014-07-23 16:36

เรื่องราวน่าสนใจดีนี่ จะรอฟังเนื้อเรื่องต่อไป

#1 By Bottleneck on 2014-04-29 01:46